18 Eylül 2010 Cumartesi

ÖYKÜ GÖNÜLLÜ



Ömrümün atlıları geldiler
Yakın geldiler, bahçeme elimi ektiler
Küskün penceremin kanatsız kuşları
Üzgün kalbim bile ormana uçtu.

Görmedim daha sırtımdaki kamburu
Öyküm nasıl uzunmuş; hem de bana
Nasıl taşınırsa meyve dala
Üzgün kalbim öyle sevinç talancısıdır
Lirik bir ev olsun istedim sana
Loş dünyaya apaydınlık bir çocuk
Üşümüştü bahçeler gelsin istedim.